Wanneer je wanhopig op zoek bent naar een oorzaak en een remedie voor je klachten, en je geen antwoord vindt - en op onbegrip stuit - in het reguliere medisch circuit, dan ben je het gedroomde potentieel doelwit van bedriegers en charlatans. "Chronische Ziekte van Lyme" is daar een mooi voorbeeld van. In een recent verleden werden talrijke fibromyalgie patiënten "gediagnosticeerd" met deze "ziekte". In werkelijkheid gaat het om bedrieglijke belangenvermenging van artsen, labo's en verkopers van geneesmiddelen. Het hoofd hiervan werd in 2018 door de rechtbank veroordeeld, maar kreeg geen straf "omdat de redelijke termijn overschreden was". Door een fout van justitie dus.

Wat er allemaal wel van aan is wat betreft de Ziekte van Lyme lees je hieronder.

In het Belgische Tijdschrift voor Geneeskunde werden op 15 maart 2017 de nieuwe richtlijnen gepubliceerd omtrent de ziekte van Lyme, specifiek gericht op de Belgische situatie. De conclusie van de onafhankelijke experts ter zake is duidelijk: “De term “chronische ziekte van Lyme” mag niet meer worden gebruikt.”

Een speciale werkgroep rond Lyme-borreliose boog zich in de loop van 2016 over de problematiek van de ziekte van Lyme. De richtlijnen die hieruit voortvloeien werden gevalideerd door de Belgische Vereniging voor Infectiologie en Klinische Microbiologie, de Koninklijke Belgische Vereniging van Reumatologie, de Vlaamse Vereniging voor Neurologie en de Belgische Vereniging voor Inwendige Geneeskunde.

In de richtlijnen worden transmissie van de ziekte, tekens, ziekteverloop, diagnose en behandeling van de ziekte van Lyme uitvoerig beschreven. Uit het rapport citeren we enkele passages die van belang zijn voor mensen met klachten van chronische vermoeidheid en gewrichtspijnen, die geconfronteerd worden met de suggestie dat hun klachten het gevolg zouden zijn van (zogenaamde) “chronische ziekte van Lyme”.

De Term “chronische ziekte van Lyme” mag niet meer worden gebruikt, omdat de terminologie niet beantwoordt aan een duidelijke klinische definitie, niet geassocieerd is met de diagnose van een actieve infectie met Borrelia én omdat verschillende gerapporteerde symptomen, vernoemd bij sommige publicaties, worden toegeschreven aan talrijke andere pathologieën. Deze term wordt vaak gebruikt op basis van serologische resultaten en het ontbreken van een alternatieve diagnose. …
Niet conventionele, alternatieve of andere door sommige voorgestelde behandelingen zijn niet gebaseerd op wetenschappelijke evidentie en kunnen potentieel gevaarlijk (en duur) zijn.

Met andere woorden: nooit is er op een correcte manier een langdurige aanwezigheid van de Borrelia bacterie in het lichaam aangetoond. Langdurige antibiotica behandelingen zijn zinloos en gevaarlijk.

Over de diagnose met de Lymphocyte transformation test (LTT), de (erg dure) test die door de aanhangers van “chronische Lyme” wordt gebruikt om de diagnose te stellen:

Deze analyse detecteert de respons van de T-lymfocyten op Borrelia burgdorferi door deze te stimuleren met Borrelia-antigenen. … Zoals serologie toont de LTT geen ziekteactiviteit aan omdat men de immuunrespons meet. De resultaten van de LTT komen in de meerderheid van de gevallen overeen met deze van de serologie. Over het algemeen wordt de LTT als minder sensitief en specifiek beschouwd dan de serologie. De LTT-testen zijn niet gestandaardiseerd en gevalideerd voor B. burgdorferi en worden dus niet aangeraden.

Samengevat: De LTT toont geen actieve infectie aan, zoals de aanhangers beweren, maar een oud contact met de bacterie.

Over de behandeling:

Prospectief gecontroleerde en gerandomiseerde studies evalueerden het nut van langdurige of herhaalde behandelingen met antibiotica bij het bovenstaande klinisch beeld. Hieruit blijkt dat het bewijs ontbreekt van het voordeel van zulke behandelingen, terwijl de patiënt nodeloos wordt blootgesteld aan mogelijke toxiciteit, bijwerkingen en waarbij ontwikkeling van resistente bacteriën geïnduceerd kan worden.
Recente studies hebben ook aangetoond dat er geen persisterende Borrelia-infectie werd vastgesteld na een gerichte behandeling.

Zelden was een experten rapport zo duidelijk met een veroordeling van bepaalde praktijken.
We kunnen alleen maar hopen dat het verspreiden van deze boodschap helpt om de ogen te openen van mensen die wanhopig op zoek zijn naar hulp voor hun aandoening, en in aanraking komen met genezers die “chronische Lyme” verkopen (want dat is het).
Voorschrijvers van testen en therapiën voor "chronische Lyme" zijn structureel en financieel verbonden aan de labo's die de overbodige en veel te dure testen uitvoeren.
Correct geïnformeerd zal je niet in de val van deze charlatans trappen.

Zie ook Tijdschr. voor  Geneeskunde, 73, nr.6, 2017, 314-328.

 

DSC 0505